कवितेचे शीर्षक - झुगझुग गाडी , मोठी झाली....

कवितेचे शीर्षक - झुगझुग गाडी , मोठी झाली....

सरली माझी 167 वर्ष
सुरू होऊनी इथे मला
जन्म माझा भारतात हो
16 एप्रिल , 1853 ला

ब्रीदवाक्य हे माझे असे
देशाची जीवनवाहिनी मी
मुंबई ते ठाणे पहिले अंतर
21 मैलाचे गाठीले मी

सुरुवातीला इंजिन माझे
तप्त अशा त्या वाफेचे
औपचारिकता दिसून आली
भारतातल्या या रेल्वेचे

बनून आले एक परी मी
बचत झाली वेळेची
एकावेळी किती जण ही
ये - जा होई साऱ्यांची

रूप माझे हे वेगवेगळे
नाव ही देई वयानुरूप
कार्य माझे कधी न थांबे
न बदले स्वतः स्वरूप

कुणी म्हणे रेल्वे मजला
कुणाची आगगाडी मी होते
चिमुकल्यांची झुकझुक गाडी
वेगाने खेळात मी धावते

आज आहे थोडी दुःखी 
सांगते मी तुम्हा व्यथा
परिवर्तनाचा विचार व्हावा
ऐकुनी घ्या माझी कथा

अस्तित्व माझे तुम्हामुळे हे
जाणुनी आहे मी सर्व
निर्जीव म्हणुनी तुडवी कोणी
पायदळी माझे हो कर्म

वाहीते रोज मर्यादे बाहेर
तुम्हास उदरात घेते
वेळ पाळूनी रहायचे हो
विचार मनी बाळगते

थुंकुनी या माझ्या देहावरती
प्रवास तुम्हीच करता कसा ?
तुम्हां प्रमाणे मी ही आता
स्वीकारू पाहते स्वच्छतेचा वसा

 दिवस - रात्र मी तत्परतेने
मी सदा धावेन तुमच्यासाठी
माझ्याही भावनेचा विचार करावा
हीच विनवणी आपुल्यासाठी

✍🏻 विपुल उत्तम आढाव ✍️