कवितेचे शीर्षक - आयुष्याच्या खेळात
आयुष्याच्या खेळात कधीही काहीही होत असतं ,
कुणाचा डाव कधी पलटेल निश्चित काही नसतं.
पुढे जाणारा अवचित कधी घेईल माघार ,
चंद्र जरी रुसला तरी साथ देईल अंधार.
आयुष्याच्या खेळात नेहमी हसणं - रडणं असतं ,
धडपडण्याच्या सवयींमुळे कधी स्वस्थ बसणं नसतं.
क्षिताजाची रेषा कधीच स्पर्श नाही होणार ,
जिंकण्याची आस मात्र अशीच हुलकावणी देणार.
जगणारा जगतो, मारणारा मरतो होतंच असतं ,
चेहऱ्यावर हसू असूनही मनातील दुःख संपणार नसतं.
विश्वातील प्रत्येकाच्या आयुष्याच्या खेळात असंच होणार ,
दुःखातूनच सुखाची किरणे शोधत डाव पुढे येणार.
✍️ श्री. विपुल उत्तम आढाव ✍️
आयुष्याच्या खेळात कधीही काहीही होत असतं ,
कुणाचा डाव कधी पलटेल निश्चित काही नसतं.
पुढे जाणारा अवचित कधी घेईल माघार ,
चंद्र जरी रुसला तरी साथ देईल अंधार.
आयुष्याच्या खेळात नेहमी हसणं - रडणं असतं ,
धडपडण्याच्या सवयींमुळे कधी स्वस्थ बसणं नसतं.
क्षिताजाची रेषा कधीच स्पर्श नाही होणार ,
जिंकण्याची आस मात्र अशीच हुलकावणी देणार.
जगणारा जगतो, मारणारा मरतो होतंच असतं ,
चेहऱ्यावर हसू असूनही मनातील दुःख संपणार नसतं.
विश्वातील प्रत्येकाच्या आयुष्याच्या खेळात असंच होणार ,
दुःखातूनच सुखाची किरणे शोधत डाव पुढे येणार.
✍️ श्री. विपुल उत्तम आढाव ✍️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा